ریدایرکت‌ها

ریدایرکت بازدیدکننده را از یک آدرس به آدرس دیگری می‌فرستد. اگر صفحه‌ای را جابه‌جا کرده‌اید، ریدایرکت باعث می‌شود لینک‌های قدیمی همچنان کار کنند — و به موتور جستجو هم خبر می‌دهد که آدرس عوض شده.

ریدایرکت‌ها ساده‌ترین نوع قانون هستند.

چه زمانی از ریدایرکت استفاده کنیم

• صفحه‌ای را جابه‌جا یا تغییر نام داده‌اید و نمی‌خواهید لینک‌های قدیمی بشکنند.
• می‌خواهید www.example.com و example.com به یک‌جا برسند.
• می‌خواهید همه از http:// به https:// امن منتقل شوند.
• لینک کوتاهی دارید که باید جای دیگری اشاره کند.

اگر می‌خواهید آدرس قدیمی کار کند بدون این‌که نوار آدرس بازدیدکننده عوض شود، آن بازنویسی است، نه ریدایرکت.

ساختن ریدایرکت

1. به قوانین ← افزودن قانون ← ریدایرکت بروید.
2. چه زمانی را تعیین کنید — کدام آدرس‌ها، مثلاً /old-page.
3. آن‌گاه را تعیین کنید — مقصد. یک URL کامل (https://example.com/new-page) یا مسیری داخل سایت.
4. نوع ریدایرکت را انتخاب کنید (پایین‌تر).
5. ذخیره کنید.

موقت یا دائمی

نوع	کد	چه زمانی
موقت	302	تغییر فعلاً موقتی است — حراج، تعمیر، آزمایش. برای تست هم همین درست است.
دائمی	301	آدرس برای همیشه عوض شده. موتورهای جستجو لینک‌ها را به‌روز می‌کنند.
موقت، با حفظ متد	307	مثل 302 اما POST همچنان POST می‌ماند. برای فرم‌ها و APIها.
دائمی، با حفظ متد	308	مثل 301 اما POST همچنان POST می‌ماند.

احتیاط

مرورگرها ریدایرکت‌های دائمی را محکم کش می‌کنند — گاهی تا وقتی کاربر تاریخچه‌ی خود را پاک کند. ابتدا با موقت بررسی کنید، بعد به دائمی تغییر دهید.

حفظ مسیر و کوئری

دو کلید تعیین می‌کنند چه چیزی به مقصد منتقل شود:

• حفظ کوئری‌استرینگ — ?utm_source=x به مقصد اضافه می‌شود. به‌صورت پیش‌فرض روشن است.
• حفظ مسیر — مسیر اصلی به مقصد اضافه می‌شود. همین است که یک قانون را به جابه‌جایی کل سایت تبدیل می‌کند: example.com/* ← newsite.com/* و هر صفحه به معادل خودش می‌رسد.

اگر می‌خواهید همه‌چیز به یک صفحه‌ی واحد برود، حفظ مسیر را خاموش کنید.

نمونه‌های رایج

اجبار به نسخه‌ی امن http:// ← همان آدرس روی https://، دائمی.

ارسال www به دامنه‌ی اصلی www.example.com ← example.com، دائمی، با حفظ مسیر.

صفحه‌ی قدیمی به جدید /about-us ← /about، دائمی.

نکته درباره‌ی ریدایرکت www

ریدایرکت بین www و دامنه‌ی اصلی تنها زمانی اجرا می‌شود که درخواست‌های www واقعاً به nsin برسند — یعنی www به یک رکورد دی‌ان‌اس پراکسی‌شده نیاز دارد. وقتی یکی از این دو ریدایرکت متعارف را می‌سازید، nsin آن رکورد را برای شما آماده می‌کند و نتیجه را گزارش می‌دهد. اگر گفت رکورد www وجود دارد اما پراکسی‌شده نیست، آن را پراکسی‌شده کنید وگرنه ریدایرکت هرگز اجرا نمی‌شود. به مدیریت رکوردهای دی‌ان‌اس ببینید.

سوال‌های رایج

ریدایرکت من در حلقه می‌افتد. «چه زمانی» و «آن‌گاه» به هم اشاره می‌کنند. مطمئن شوید مقصد خودش با شرط قانون نمی‌خواند — مثلاً مسیر مقصد را از قانون مستثنا کنید.

ریدایرکت را عوض کردم اما رفتار قبلی را می‌بینم. مرورگرها ریدایرکت دائمی را به‌خاطر می‌سپارند. در پنجره‌ی ناشناس تست کنید.

دو ریدایرکت هم‌زمان می‌خوانند. قانون بالاتر برنده است. به مرور قوانین ببینید.